شوکران

خرد
نویسنده : مسعود شریفی نجف آبادی - ساعت ٩:۳٠ ‎ب.ظ روز ٢۳ خرداد ۱۳٩۳
 

"خرد"

 

چه می جویی

ای که خود را

درخویش گم کرده ای!

دل راچراغی کن و به ظلمت بیاویز

وبا من بیا

شاید تورا

درعطر دلاویز گلی

یا در تلنگر خاری

پیدا کنیم!

 

مسعود شریفی نجف آبادی

پ .ن


"در قرآن به سه نوع نفس اشاره شده :

1- نفس امارّة: که همواره انسان را به بدى ها فرمان مى دهد و اگر با

 خرد وایمان مهار نشود، انسان را به سقوط و تباهى مى کشاند. در قرآن

  مى خوانیم: «انّ النّفس لامّارة بالسوء الاّ ما رحم ربّى»


  این نفس، آنقدر خواهش و خواسته خود را تکرار مى کند تا انسان را

 گرفتار سازد. حضرت على علیه السلام مى فرماید: نفس امّارة همچون

  فرد منافق تملّق انسان را مىگوید و در قالب دوست جلوه مى کند تا بر

 انسان مسلّط شود و او را به مراحل بعد وارد کند.


2- نفس لوّامة: که در این سوره (قیامت) آمده است و شاید مراد از آن،

  همان وجدان اخلاقى باشد. حالتی که انسان ، هم در دنیا خود را

 ملامت مىکند و هم در آخرت. این ملامتها، همان ندامت و پشیمانى

 است که مىتواند مقدّمه توبه باشد


3- نفس مطمئنّة: که در اثر نماز و یاد خدا حاصل مى شود و انسان به

 آرامش و اطمینان دست پیدا مىکند. قرآن کریم مى فرماید:


  اقم الصّلاة لذکرى : نماز را به پادار تا به یاد من برسى


  و در جاى دیگر مى فرماید:


  الا بذکر اللّه تطمئنّ القلوب: آگاه باشید که با یاد خداوند دلها اطمینان   و

 آرامش پیدا مى کنند.


  انسان مطمئن، از مرگ نمى هراسد، مشتاق شهادت است، به زرق و

 برق ها و جلوه هاى دنیا بی اعتنا است و به مقدّرات الهى همواره

 راضى است"

  با توجه به آنچه که گفته شد این سروده در حقیقت محاوره و گفتگوی

 درونی خود شاعر است و متکلم آن خرد و مخاطب آن نفس اماره است